ding 22 Bibliotheek 2.0

Ik heb me verdiept in de diverse artikelen over bibliotheek 2.0 en ga met name in op het artikel van Michael Stephens "Into a new world of librarianship".
Wat mij vooral opviel in "Librarians 2.0 plans for their users " is het uitgangspunt dat de gebruikerswens bepalend is voor waar je als bibliotheek mee aan de gang wil gaan in het hele virtuele gebeuren. Betrek ze in wat je ontwerpt, via een forum,reageer op commentaar en doe dat openlijk zodat je keuzes als bibliotheek transparant zijn voor het publiek. En dat is wat er volgens mij nu nog ontbreekt aan wat wij allemaal aan het doen zijn. Eén keer in de zoveel jaar wordt er een gebruikers- en niet-gebruikersonderzoek gehouden, maar juist met deze 2.0 toepassingen moet je denk ik het publiek vaker of voortdurend bevragen op wat zíj nou willen.
En dat sluit dan aan bij wat Michael schrijf onder het kopje "Librarian 2.0 controls technolust". Het gaat er niet om nieuwe technieken toe te passen om de techniek zelf, maar omdat het iets toevoegt of verbetert voor de klant. Die vraag is ons telkens gesteld tijdens deze cursus en de conclusies voor de verschillende diensten kunnen dus variëren van "een absolute must-have" tot "voegt niets toe". De conclusies die ik zelf aldoor heb getrokken zijn alleen maar míjn idee hierover. Maar wat zou een (potentiële) bibliotheekgebruiker allemaal vinden van deze mogelijkheden in relatie tot het gebruik van de bibliotheek?
Een lastige vind ik dan ook de mening van Michael: "Librarian 2.0 makes good, yet fast decisions". Dat is in elk geval niet zozeer mijn sterke punt. Ik ben vaak nogal afwachtend en voorzichtig. Maar zoals hij al aan geeft: projectmatig werken werkt niet in 2.0 denken. Dat is veel te traag. Wel vindt hij dat die snelle beslissingen gebaseerd moeten zijn op studies, (vak)artikelen, blogs etc. En dat juich ik dan weer toe...
Zo werken is wel de tijdsgeest van vandaag de dag. Ik heb wel eens geklaagd dat we aldoor maar achter elk subsidiepotje aangaan dat voorbij komt, zonder dat er enig werkplan aan ten grondslag ligt, en dat we pas gaan bedenken wat we ermee gaan doen als het geld binnen is. Daar werd toen tegenovergesteld dat subsidies vandaag de dag niet meer plaatselijk worden toegekend n.a.v. plannen van een bibliotheek, maar dat er landelijk/provinciaal subsidies worden vrijgemaakt voor thema's en dat zo'n potje met geld dan ook alleen op dat moment voorbij komt en je dus niet kunt afwachten.
Michael wijst er ook nog op dat je trendspotter moet zijn als 2.0 bibliothecaris. Lees dus artikelen ook buiten je vakbladen om, blijf bij via internet, bekijk trendwatcher sites, pik de SCP-rapporten (Sociaal Cultureel Planbureau) op die regelmatig voorbij komen en sta zelf met beide benen in de maatschappij. Ik merk bijv. voor mijzelf dat het lastig is om bij te blijven als je zelf niet in de kinderen zit. Want dan komen al die nieuwe snufjes niet vanzelf voorbij. Maar goed, dat vraagt dus eigen inzet. En als ik naar mijn vader van 72 kijk die mij regelmatig vóór blijkt te zijn in nieuwe 2.0 snufjes dan denk ik: daar kun je nog een puntje aan zuigen!
Ik zal me nog even bij de Bibliotheek 2.0 Ning community aanmelden (onder mijn eigen naam) en ik denk dat ik in bovenstaand stukje al uitgebreid ben ingegaan op wat ik van bibliotheek 2.0 vind. Kort samengevat: absoluut belangrijk maar wel met beleid en met de gebruikers als belangrijkste referentiekader!